21780

Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” azali “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna wygląd odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne azaliż społeczne. Z definicji culture jamming nie jest wówczas traktowane w charakterze poruszenie. Upiór culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska azaliż przekazu, gdy i w odniesieniu do stanowiska azaliż przekazu kulturowego. Za społeczny wątek łączący różnorodne zjawiska culture jamming potwierdzić jest dozwolone zamiłowanie wyśmiania azali zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji azali interwencji w publiczne wydarzenia i w zaaprobowany mowa (geurilla communication).

Culture jamming przypadkiem być zdefiniowane ja krzątanina artystyczny, niemniej jednak również taka określenie nie obejmuje całego mnogość działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często w charakterze stan działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu zaś wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest wprawdzie również za wąska, tak aby otoczyć wszystkie działania określane jak culture jamming (określenie ta z większym natężeniem pasuje do zjawiska określanego w charakterze subvertizing).

Culture jamming nieraz wymaga transformacji mass mediów, tak aby ich własnymi środkami komunikacji w prześmiewczy lub groteskowy podejście skomentować wybieg ich działania.

Do celów culture jammingu przelecieć można:

• “Dobry zabawa” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie zbytnio serio. Co więcej sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, chyba że ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru gdy oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
• Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejasność technik culture jammingu, które w założeniu mają wzmacniać wprawa do samorefleksji i niezależnego myślenia.
• Ukazywać sprzeczności między wizerunkami ikonicznymi, praktykami bądź postawami, a realiami czy też postrzeganym w charakterze odmowny aspektem danego przedmiotu, jaki stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, ze względu „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.

„Przechwytywanie” funkcjonuje tu jak nauka zawodu wyznaczający artystyczne, ewentualnie społeczne aktywność w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty ewentualnie elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, iżby wykształcić nowe dzieło sztuki, obiekt, którego opatrywanie sygnaturą często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, jaki nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” racja pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to kontrast cytowania, powoływania się na naukowy poważanie, jaki ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, kiedy przekształca sie w przytoczenie: element wykluczony z kontekstu, unieruchowmiony, odosobniony od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego czy też błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, głównie ostatecznej.”

• Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego a nawiązywania więzi społecznych.

Intecje culture jammerów jest dozwolone odróżnić (choć kiedy niekiedy intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów dokładnie artystycznych) i od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest rozbiórka), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe albo inne działania jest dozwolone przelecieć do dwóch, a chociażby trzech z powyższych kategorii.

Wykaz “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych

• Kolektyw Pif-paf
• Radykalna Ruch Twórcza

Przypisy

1. ↑
2. ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Gród nad Wisłą 2006.