Bariera międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
Niemcy
Okres istnienia
od 3 października 1990
Rozciągłość
467 km
Ilość przejść granicznych
brak
Od 3 października 1990 roku, gdy to nastąpiło połączenie Szwab, jednym z siedmiu państw graniczących z Polską jest również Rzeczpospolita Federalna Niemiaszek. Przedtem tą datą Rzeczpospolita polska graniczyła z Niemiecką Republiką Demokratyczną, a ogrodzenie miała równy kurs. Bariera pośrodku Polską a Niemcami nazywana jest często granicą na Odrze i Nysie.
Granica została ukształtowana po II wojnie światowej w wyniku decyzji alianckich na konferencjach jałtańskiej i poczdamskiej. Stanowi zachodnią kresy Krajowy i wschodnią Niemiec.
Spis treści
//
Tok granicy
Początek granicy - trójstyk granic Krajowy, Pepik i Niemiec
W południowym swoim odcinku ogrodzenie zaczyna się u trójstyku - zbiegu granic trzech państw (Własny, Szkop i Pepik) na środek dnia od Porajowa, z kolei przebiega opodal Nysy Łużyckiej pozostawiając po polskiej stronie tzw. “torba żytawski” (nazwany ponadto “turoszowskim”) i dzieląc nieco nadrzecznych miejscowości, takie gdy: Żytawa/Porajów-Sieniawka, Görlitz/Zgorzelec, Bad Muskau/Łęknica i Guben/Gubin. Kilkanaście kilometrów na północ od Gubina Nysa Łużycka wpada do Odry i od tego miejsca żywopłot biegnie w dół jej nurtem przez następne ok. 200 km - do okolic miasta Gryfino (od Widuchowej, dokąd Odra rozdziela się i tworzy rozlewiska - żywopłot biegnie Odrą Zachodnią). Na odcinku odrzańskim bariera dzieli na część niemiecką i polską miasta Frankfurt ponad Odrą/Słubice.
Granica ponad rzeką Nysą, obręb po stronie niemieckiej
Od Gryfina bariera na Odrze i Nysie omija Szczecin od zachodu opuszczając rzekę Odrę i biegnąc później na północ zachodnią częścią dolin nadodrzańskich w okolicach polskich miejscowości Rosówek, Kołbaskowo, Barnisław, Bobolin, Lubieszyn, Buk, Kał, Myślibórz Potężny aż do leżącego ponad Zalewem Szczecińskim Nowego Warpna, ażeby po pewnym czasie przeciąć część wyspy Uznam na zachód od Świny pozostawiając po stronie polskiej gród Świnoujście. W tym miejscu polsko-niemiecka bariera lądowa kończy się w Bałtyku.
Kształtowanie się granicy
Wielka trójka arbitralnie ustanawiając w Jałcie powojenny rozdzielenie Europy (w Poczdamie nastąpiły właśnie pewne korekty i uzupełnienia postanowień jałtańskich) przychyliła się do żądań Stalina utrzymania przez ZSRR jego zdobyczy terytorialnych powziętych kosztem Własny w wyniku ataku z 17 września 1939 doprecyzowanych 28 września 1939 w porozumieniu z Niemcami zwanym drugim paktem Ribbentrop-Mołotow. W ich wyniku zagarnięta w 1939 Zachodnia Ukraina ze Lwowem i Stanisławowem, Zachodnia Białoruś z Brześciem ponad Bugiem, Baranowiczami i Grodnem natomiast Wileńszczyzna pozostała w rękach ZSRR, a granicę pośrodku Polską a ZSRR ustanowiono na zaproponowanej ćwierć wieku poprzednio linii demarkacyjnej rozdziału wojsk sowieckich i polskich w 1920 zwanej linią Curzona. W charakterze forma “rekompensaty” zdecydowano odznaczyć Polsce terytoria leżące poprzednio II wojną światową w granicach Helmut, tzn. część Prus Wschodnich - Warmię i Mazury (Olsztyn i Elbląg) i Pomorze – ze Szczecinem i Gdańskiem na północy, ziemię lubuską natomiast Śląsk – Górny i Niższy z Gliwicami, Opolem i Wrocławiem. Myśl właśnie ustanowionej granicy opierała się m.in. na dążeniu do maksymalnego skrócenia linii granicznej polsko-niemieckiej. Operand ów był często później przedstawiany na porównanie do przebiegu granic Krajowy sprzed 1939 roku, gdy Rajch “obejmowały” Polskę z w zasadzie trzech stron i zdolne były poprzedzić wstępem swe wojska we wrześniu 1939 ze wszystkich tych kierunków. Tok nowej granicy nie był do końca stricte prawnie nabyty, przede wszystkim na odcinku północnym: Szczecin jak zespół (bez podziału między Republika federalna niemiec a Polskę) został przyznany Polsce nie prędzej po konferencji poczdamskiej, odpad lądu na wyspie Uznam z ujęciem wody pitnej na rzecz Świnoujścia Lechistan uzyskała od NRD latem 1951, a ostatnie pertraktacje graniczne w obrębie Frankfurtu ponad Odrą dokonane zostały we wrześniu 1951.
Przesunięcie granic Lokalny w wyniku II wojny światowej; bariera na Odrze i Nysie zaznaczona na zielono
Decyzja wielkiej trójki skutkowała plus tym, iż Polacy zamieszkali na Kresach Wschodnich musieli – chcąc żyć w państwie polskim – pozostawić swoje ziemie i przekazać się co do jednego ze wszystkim, co im się udało ograbić ze sobą, na zachód. Równocześnie zamieszkali na terytoriach przyznanych Polsce ludzie niemieccy zmuszeni zostali do wyprowadzki na zachód, nie licząc granicę na Odrze i Nysie; sprawa sądowa ów odbywał się często bez zachowania dostatecznych standardów i w niemieckiej nomenklaturze znany jako jest Vertreibung (”wypędzeniem”).
Jednocześnie z operacją przemieszczania Niemców w osioł Fryc i Polaków z Kresów do nowych województw zachodnich i północnych (nazywanych w polskiej powojennej propagandzie “Ziemiami Odzyskanymi”) przeprowadzane były operacje przymusowego rozpraszania na Ziemiach Zachodnich mieszkającej w Bieszczadach i wschodniej Małopolsce ludności ukraińskiej i łemkowskiej w ramach Akcji “Wisła”.
Pierwszym formalnym potwierdzeniem międzypaństwowym ustalającym kurs granicy na Odrze i Nysie był oprawa zgorzelecki z 6 lipca 1950 mieszczący się między PRL i NRD. Dalsze zabiegi o poważanie międzynarodowe tej granicy napotykały na liczne opory zarówno w samych Niemczech, których straty terytorialne w wyniku wywołanej i przegranej II wojny światowej były - pod zaistnienia tej granicy - znaczne, podczas gdy i w niektórych innych krajach zachodnich, które w okresie zimnej wojny stosowały różne taktyczne zagrania używając w charakterze karty przetargowej m.in. sprawę uznania granicy na Odrze i Nysie. Zupełnie do ratyfikacji układu granicznego między Polską a Niemcami doszło wówczas w przybliżeniu pół wieku po zakończeniu wojny, dwójka lata po upadku muru berlińskiego i dwanaście miesięcy po zjednoczeniu Fryc, w trakcie posiedzenia Bundestagu 16 grudnia 1991. Uznanie niemieckiego parlamentu uprawomocniła się i weszła w byt miech później - 16 stycznia 1992.
Ogrodzenie pośrodku Polską a NRD
Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
NRD
Okres istnienia
1949-1990
Długość
456 km
Granica Własny i Niemieckiej Republiki Demokratycznej istniała od 1949 roku do zjednoczenia Helmut, tj. do 3 października 1990 roku.
Korekty granicy
1945
Granica z NRD ustanowiona na konferencji poczdamskiej miała w wielu miejscach abstrakcyjny kurs. W następstwie tego coraz w 1945 dokonano szeregu korekt.
Pierwotnie miejscowości Rieth i Altwarp miały być polskie. Miniony na przedmiot okolica niemieckiej w zamian za łajno i Buk. Polsce przyznano oraz w całości miejscowości Bobolin, Barnisław, Rosówek, Pargowo zaś drogę Stobno – Kołbaskowo.
1949
Cztery lata później dokonano regulacji granicy na wysokości skrzyżowania i cenny Linki – Neu Lienken – Buk.
Mapa okolic Jeziora Nowowarpieńskiego z zaznaczonymi Rieth i Altwarp
1951
Po zatwierdzeniu granicy w 1945 roku gród Świnoujście straciło dojście do wody pitnej, tedy przez szóstka lat sprowadzano wodę spoza granicy. Sytuację zmieniła nie prędzej redakcja granicy na wyspie Uznam w czerwcu 1951 roku, jak to włączono do Krajowy powierzchnia o powierzchni wokół 76,5 ha co do jednego ze stacją uzdatniania wody, tworząc wysunięty w powierzchnia język niemiecki reprezentatywny cypel. W zamian Niemcom przyznano równoległy przestrzeń w okolicach Gryfina.
1989
W dniu 21 maja 1989 roku, po trwającym czwórka lata konflikcie, dokonano rozgraniczenia wód terytorialnych pośrodku Polską a NRD.
żywopłot polsko-niemiecka w okresie międzywojennym
Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
Niemcy
Okres istnienia
1919-1939
Długość
1912 km
Ta dział jest zalążkiem. Chyba że możesz, rozbuduj ją.
Przypisy
- ↑ Obcisły Rocznik średni Krajowy 2007
- ↑ na mocy układu z Schengen, 21 grudnia 2007 wszystkie dotychczasowe przejścia graniczne pośrodku Polską a Niemcami (27 drogowych, 8 kolejowych zaś 5 Rzecznych) zostały zlikwidowane
- ↑ bieg linii granicznej między Polską a Niemcami na wodach Bałtyku prawnie nabyty został nie prędzej 22 maja 1989 w drodze osobnej “Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie rozgraniczenia obszarów morskich w Zatoce Pomorskiej”
- ↑ wypada tu ometkować, iż nauka zawodu ów określa w piśmiennictwie niemieckim wszystkie trzy rodzaje przemieszczeń ludności niemieckiej z tych terytoriów, tzn. ewakuację (np. przymusową ewakuację “Festung Breslau” – zarządzoną 19 stycznia 1945 przez gauleitera Śląska Karla Hankego), ucieczkę ludności niemieckiej zanim nacierającymi wojskami zaś wysiedlenia po zakończeniu wojny
- ↑ inskrypcja “Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Szwab o potwierdzeniu istniejącej między nimi granicy”
- ↑ 6,0 6,1 w latach 1945-1949 tereny późniejszej Niemieckiej Republiki Demokratycznej były radziecką strefą okupacyjną terenów byłej III Rzeszy; państwo NRD utworzono 7 października 1949
- ↑ Granice i powierzchnia Polski
- ↑ zobacz
- ↑ Terytorium II Rzeczpospolitej
p • d • e
Granice Polski
z Rosją
z Niemcami
z Litwą
z Białorusią
z Ukrainą
z Czechami
ze Słowacją
Historyczne: z Łotwą (1919-1939) • z Rumunią (1918-1939) • z Węgrami (1939) • z Czechosłowacją (1918-1939, 1945-1992) • ze Związkiem Radzieckim (1921-1939, 1945-1991)
.svg&filetimestamp=20060820185747){kind=link}
